Jak przetrwać czas zagrożenia epidemią? Porady dla rodziców.


Czas zagrożenia epidemią to wyjątkowy czas dla wielu rodzin. Zamknięte szkoły, łączenie konieczności pracy (w tym pracy zdalnej) z obowiązkami domowymi oraz dodatkowo z nauczaniem dzieci, bywa dla wielu osób sporym wyzwaniem. Jak sobie radzić z tą sytuacją?

  • Przede wszystkim daj sobie czas. Adaptacja do nowej sytuacji nie odbywa się z dnia na dzień. To normalne, że na początku odczuwa się lęk, irytację, złość i inne przykre emocje. Może pojawiać się uczucie niedowierzania, braku realizmu tej nowej sytuacji. Tak reaguje człowiek, gdy nagle zmienia się jego świat. Pozwól sobie na te emocje, dostrzeż je w sobie i nazwij. To pomoże ci je „oswoić”.
  • W sytuacjach kryzysowych ważne jest, by skupić się na tych obszarach, na które ma się wpływ. Nie chodzi o to, by udawać przed samym sobą, że nic się dookoła nie dzieje, ale żeby umieć zaakceptować rzeczywistość. Sytuacja zagrożenia epidemią może wywoływać lęk, nie tylko o zdrowie swoje lub najbliższych, ale też obawy o przyszłość zawodową. Należy realnie spojrzeć na sytuację i ocenić, w których obszarach mojego życia mogę coś zaradzić, a które są ode mnie niezależne. Jeśli sytuacja gospodarcza zwiększa ryzyko utraty pracy, co mogę zrobić, by zapewnić sobie bezpieczeństwo materialne? Jeśli obawiam się zarażenia, jak mogę zmniejszyć ryzyko? Znalezienie konkretnych odpowiedzi, pozwoli zmniejszyć lęk. Natomiast koncentracja na aspektach, na które nie ma się wpływu, zwiększa uczucie lęku.
  • Utrzymuj regularny kontakt z bliskimi. Jeśli pracujesz zdalnie lub opiekujesz się dziećmi w domu, masz okazję do pogłębienia relacji z dziećmi. To dobry czas na rozmowy, wspominanie, wspólne wygłupy. Dzwoń też do swoich przyjaciół, rodziców i rodzeństwa. Rozmowy z innymi to dobra metoda na zmniejszenie poziomu stresu. Staraj się, by rozmowy dotyczyły różnych spraw, nie tylko zagrożenia.
  • Nie poświęcaj całego dnia na szukanie informacji o epidemii. To nie służy dobrej kondycji psychicznej. Ważne jest, by mieć aktualne informacje o sytuacji w kraju i na świecie, ale chroń siebie przed nadmiernym zanurzeniem w poczuciu zagrożenia. Poświęć czas na swoje hobby lub odłożone na bok prace i przyjemności, typu: założenie skrzynkowego ogródka, przeczytanie zaległej książki, wiosenne wietrzenie szaf itp.
  • Obowiązki związane z pomocą dzieciom w bieżącej nauce, to całkiem nowy obszar obowiązków, na który trzeba znaleźć czas, zazwyczaj w i tak napiętym harmonogramie. Może pojawiać się irytacja lub poczucie winy, gdy nie wszystko idzie tak dobrze, jak powinno, a obowiązki nie są wykonywane w sposób idealny. Pamiętaj, że idealni ludzie nie istnieją, więc nie musisz im dorównywać! Rozejrzyj się dookoła – kto może pomóc ci w obowiązkach? Nie wahaj się prosić o pomoc. A może niektóre obowiązki mogą stać się…mniej obowiązkowe? Realnie oceń sytuację. Zbyt wyśrubowane wymagania wobec siebie lub innych źle wpływają na atmosferę w domu.
  • Uruchom swoje pokłady empatii. Ograniczenie kontaktów jest uciążliwe, ale dzięki temu chronisz zdrowie nie tylko swoje, ale też wielu innych ludzi. Może jest coś, co można zrobić dla innych? Może zadzwonić do samotnej sąsiadki z drugiego piętra, bo pewnie czuje się samotna? Rozejrzyj się dookoła. Pomaganie innym poprawia samopoczucie!
  • Dbaj o jakość relacji  w domu. Konflikty są nieuniknione, jednak staraj się, by rozwiązywać je jak najszybciej, opierając się na spokojnej komunikacji.
  • Pomóż dzieciom zorganizować czas na naukę. Uzgodnij z nimi stałą porę, jeśli przedmiotów jest więcej, ustal harmonogram. Zachęcaj dzieci do samodzielności, ale jednocześnie bądź gotów do pomocy w razie potrzeby. Pamiętaj, że dla dzieci to też trudna i nowa sytuacja.
  • Przekazuj dzieciom sprawdzone i niezbędne informacje na temat istniejącego zagrożenia. Wyjaśnij, dlaczego nie chodzą do szkoły/przedszkola, używając słownictwa i zakresu prawdziwych informacji dostosowanych do wieku. Nie unikaj tematu, jeśli dziecko się dopytuje, ale nie zarzucaj go też informacjami, jeśli nie jest na to gotowe. Starsze dzieci mogą samodzielnie czerpać wiedzę z internetu, co może skutkować kontaktem z fałszywymi informacjami, które zwiększają uczucie lęku. Staraj się je na bieżąco wyjaśniać i korygować.
  • Pamiętaj, że oprócz obowiązków (praca/nauka) równie ważny jest czas odpoczynku. Codziennie znajdź na to czas. Swobodna zabawa dzieci to też bardzo rozwojowy element ich życia.
  • Podchodź ze spokojem do odwiecznego: „Nudzę się” padającego z ust dzieci. Nuda to czas, w którym rodzi się kreatywność. Jak twierdzi Jesper Juul: „Pozwólcie swoim dzieciom się nudzić! I to bez najmniejszych wyrzutów sumienia! Większość dzieci, która się nudzi, doświadcza pewnego rodzaju nieprzyjemnego niepokoju. To skutek tego, że ich umysł szuka równowagi między konsumpcją zewnętrznych bodźców a własną kreatywnością. Gdy dziecko mówi, że mu się nudzi, a rodzic natychmiast przychodzi ze swoją propozycją zajęcia dla niego, najczęściej jest ona z góry odrzucana. Ale jeśli poczeka kilka minut, okaże się, że dziecko samo znajduje sobie jakieś zajęcie. Ten wewnętrzny niepokój pozwala wejść w kontakt z własną kreatywnością.”
  • Pamiętaj, że stan zagrożenia epidemicznego nie będzie trwać wiecznie. Te wszystkie ograniczenia i utrudnienia, a także związane z nimi uczucia, będą mieć swój koniec.

Autorka: mgr Agata Markiewicz, psycholog